Saturday, October 5, 2013

Keratong! Keratong!


Hari tu aku balik rumah sempena Aidilfitri. Sampai di Segamat aku terpaksa naik bas maraliner segamat - keratong. Dulu ada bas straight dari Segamat ke Chanis. Sekarang dah takde sebab sambutan kurang memberangsangkan. Orang kata sebab orang Felda sekarang masing-masing dah ada kereta sendiri. Naik bas keratong leceh sikit sebab kena turun dekat simpang luar Chanis. Kesian plak abah terpaksa ambik aku kat simpang. Kalau naik bas Chanis aku boleh jalan kaki jer balik rumah.

Kalau dulu-dulu, siapa yang turun bas lepas tu jalan kaki balik rumah sambil bawak beg galas, atau luggage kira macam hot gak la. Mak cik-mak cik yang begosip tiap petang atas pangkin bawah pokok rambutan akan nampak diorang dan akan menjadi topik perbualan makcik-makcik tersebut.

              "Tu anak si Jamil kan. Dengar cerita dia ambik ijazah kat Pulau Pinang. Setahun sekali je balik kampung sebab nak jimat duit. Senang la si Jamil dengan Milah tu nanti anak dia kerja besar." Tu kalau yang positif. Kalau yang macam negatif sikit.
             "Tu anak haji Romli kan. Amboi ketatnya baju. Ayah dia pak imam, anak macam tu sekali dengan rambut perangnya."

Kalau yang jenis mak dia melepak sekali kat situ, anak-anak yang baru balik ni pun singgah la kat pangkin tu dan kalau untung dapat la jamah pisang goreng dan teh o secawan.

Tapi budak sekarang rugi la sebab tak dapat rasa pergi bandar naik bas ramai- ramai. Masa dulu kalau sabtu mesti penuh budak-budak sekolah pegi Segamat. Yang ramainya pegi dating dengan senior, tak kurang jugak yang pegi Segamat sebab nak main snooker semata- mata. Kalau aku dengan GTC Crew, kitorang pegi Segamat sebab nak makan KFC. Tu je la tujuannya. Walau Segamat tu takde ape-ape, elok sikit la dibandingkan dengan bandar Muadzam Shah tu. Tapi dulu la. Muadzam Shah sekarang dah maju, dah ada banyak pasaraya.

Tapi ape la malang nasib aku hari tu. Dah la penat naik bas dari Alor Setar sampai Segamat dekat 12 jam, nak balik Chanis ni bas plak takde aircond.  Bulan puasa memang kena banyak kesabaran. Rasa macam kembali ke zaman 1996 naik bas ni.

No comments:

Post a Comment